خانه / اشعار و منابر / روز دوم محرم الحرام۱۴۴۰ حجت الاسلام و المسلمین ضیایی

روز دوم محرم الحرام۱۴۴۰ حجت الاسلام و المسلمین ضیایی

خداوند متعال در آیات ۱۰۰، ۱۰۱ و ۱۰۲ سورۀ مبارکه برائت انسان‌ها را به سه دسته و سه خط تقسیم می‌کند، دستۀ اول سابقون و پیشرفتگان هستند که خدا از آنها راضی است و آنها نیز از خدا راضی‌اند.
دسته دوم اهل نفاق هستند که خداوند ایشان را ابتدا دو بار عذاب می‌کند و در آخر به عذاب عظیم خود داخل می‌کند.
دسته سوم و خط سوم کسانی هستند که اعتراف به گناهان خود کرده‌اند و عمل صالح را با گناه مخلوط کرده‌اند و امید است که خدا توبه‌ی آنها را بپذیرد.
این آیات و روایات یک تأویلی دارند و یک تفسیری، تفسیر آیات همان شأن نزول آیات است و اتفاقاتی که آیات به آن حادثه‌ها و اتفاقات در صدر اسلام اشاره می‌کند. ولی تأویل این آیات یعنی ما آیات را بر اوضاع خودمان تطبیق بدهیم و با روزگار خودمان بررسی کنیم.
این محرم و صفرهایی که هر ساله بر ما می‌گذرد اگر به تطبیق دادن با خود و روزگار خودمان منتج نشود نتیجه‌ی کامل را از محرم و صفر عائد ما نمی‌کند و ما از این سفره بر چیدن حسنات اکتفا کرده‌ایم که «إِنَّ الْحَسَنَاتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئَاتِ» (سورۀ هود آیه ۱۱۴) ولی استفادۀ تام و کامل را نبرده ایم که صالحات با حسنات فرق دارد «وَالعَمَلُ الصّالِحُ یَرفَعُهُ» (سورۀ فاطر آیه ۱۰) که عمل صالح بالا می‌رود.
جناب حرّ بن زیاد ریاحی از جمله افرادیست که در دسته‌ی سوم قرار دارد، او پس از آنکه در مقابل ولی خدا می‌ایستد و مانع حرکت قافله‌ی سیدالشهدا (ع) به سمت کوفه می‌شود صدایی به گوش خود می‌شنود که به او بشارت بهشت می‌دهد ولی او معترف به ذنوب خودش است و نتیجه می‌گیرد که این صدا ندای الهی نیست، چرا که حر در مقابل فرزند فاطمه(س) ایستاده است، حر با تلنگر به خودش قدرت مدیریت خود را پیدا کرده است و توبه کرد، ولی به راستی چرا آن هزار نفر دیگر که یاران حر بودند برنگشتند و توبه نکردند.
تطبیق‌هایی نظیر این گونه نگرش حرّ بن یزید برای ما نیز لازم و ضروری است، که آیا آن هزار نفری که همراه حر بودند امام حسین(ع) را قبول نداشتند. قطعاً قبول دارند پس چرا مانند حر بن یزید توبه نکردند و تلنگر به خود نزدند؛ جواب این سؤال در جمله‌ی فَرَضتق در پاسخ به سؤال امام که به ایشان فرموده بود از اوضاع کوفه چه خبر پیدا می‌شود فرضتق عرض کرد «قلوبهم معک و سیوفهم علیک» (تاریخ طبری، ج۴، ص۲۹۰)؛ دل‌های آنان با شماست و شمشیرشان علیه شما.
از دست تا دل گویا خیلی راه است و فاصله بین دل و دست زیاد است، چقدر عمر بن سعدها برای فاجعه‌هایی که خودشان آفریدند اشک‌ها ریختند و بر پشت دستشان زدند.
تنها گذاشتن سیدالشهدا (الوتر الموتور) به همین سادگیست و استدلال هم نمی‌خواهد، اما کسانی که خلط نمی‌کنند و خالص کار می‌کنند مانند شهید سیاهکالی مرادی که شب عروسی‌اش برای این که گناهی صورت نگیرد در مراسم عروسی‌اش، با همسرش تصمیم می‌گیرند سه روز روزه بگیرند و از خدا بخواهند تا حاجتشان برآورده شود.
هیات یازینب(سلام الله علیها)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *