خانه / اشعار و منابر / روز نهم محرم الحرام ۱۴۴۰ حجت الاسلام والمسلمین ضیایی

روز نهم محرم الحرام ۱۴۴۰ حجت الاسلام والمسلمین ضیایی

یکی دیگر از بسترهای ستیزه بین فضائل و رذائل میدان رزم میان شوق است و رضایت به وضع موجود، تلاش و تمنی پرواز «فَتَمَنَّوُاْ الْمَوْتَ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ» (سورۀ بقره، آیه ۹۴) یا رضایت به حیات دنیا «أَ رَضیتُمْ بِالْحَیاهِ الدُّنْیا» (سورۀ توبه، آیه ۳۸) و رضایت به رکود «إِنَّکُمْ رَضیتُمْ بِالْقُعُودِ» (سورۀ توبه آیه ۸۳).
این آیه آیۀ امیرالمؤمنین(علیه السلام) است که فرمود «وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ » (سورۀ بقره، آیه ۲۰۷) کسی که جانش را برای خشنودی خدا می‌دهد.
در زیارت امین الله می‌خوانیم «اَللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسى مُطْمَئِنَّهً بِقَدَرِک راضِیهً بِقَضآئِک …. مُشْتاقَهً اِلى فَرْحَهِ لِقآئِک» (مفاتیح الجنان، زیارت امین الله)
آیا براستی این شوق رفتن‌ها و پرکشیدن‌ها و بی‌قرار شدن‌ها و عزم حرکت در ما شکل گرفته‌است و یا شکل خواهد گرفت چطور می‌شود که شهید محمد اسدی برای شهادتش چله‌ی اشک می‌گیرد و به شوق پرواز برنامه‌ریزی می‌کند.

آنچه که مانع شوق و آمادگی برای پرواز و سبک‌بالیست، این غُل و زنجیرها «وَ الْأَغْلالَ الَّتی کانَتْ عَلَیْهِمْ» (سورۀ اعراف، آیه ۱۵۷) که بر زمین‌ نشانده‌اند « قَعَدَتْ بِی أَغْلاَلِی» (مفاتیح‌الجنان، دعای کمیل) این چسبیدن‌ها «اثّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ» (سورۀ توبه، آیه ۳۸) این سنگینی‌ها، که امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) فرمودند سبک کنید بارهایتان را که بتوانید برسید و خودتان را برسانید «تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا» (نهج البلاغه، خطبه ۲۱).
ما اگر در این شب‌ها به بررسی روزگار درونی خودمان ننشینیم پس چه زمانی به فکر بیفتیم ایمان‌های ما قولیست «قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا» یا قلبی «لَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ» (سورۀ حجرات، آیه ۱۴) حتی فرموده‌اند انسان باید به طعامش دقت کند انتخاب کند «فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ» (سورۀ عبس، آیه ۲۴) پس چگونه می‌شود اینگونه مطالب هنگفت را مورد بررسی قرار نداد و غافل شد.
اینگونه نیست که ما اگر خودمان نشسته درونی نداشته باشیم و واکاوی نکنیم و نپردازیم به ضعف‌ها و جبهه‌های درونیمان، خدا هم کاری نخواهد داشت و حال اینکه او ما را رها نخواهد کرد «مَا کَانَ اللَّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ…» (سورۀ آل عمران، آیه ۱۷۹) ما امتحانات سختی خواهیم شد «أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ» (سورۀ عنکبوت، آیه ۲) و این امتحان‌ها برای جدا شدن است تا آنکه خبیث و طیب جدا شود «حَتَّی یَمیزَ الْخَبیثَ مِنَ الطَّیِّبِ» (سورۀ آل عمران، آیه ۱۷۹) و تا صادقین از کاذبین شناخته شوند «وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذینَ صَدَقُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ الْکاذِبینَ» (سورۀ عنکبوت، آیه ۳).

بناست با صدق و کذب‌ها سنجیده شویم و این صدق و کذب‌هاست که ما را محک می‌زنند که ما چقدر در کارهایمان صادقیم و چقدر کذب داریم که خداوند پس از انجام مأموریت حضرت ابراهیم(علیه السلام) فرمود «قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْیَا» (سورۀ صافات، آیه ۱۰۵)
این که کی و چه زمانی خواهیم رفت از این دنیا و کجا خواهیم رفت دست ما نیست و انتخابی نیست اما آن‌چیزی که در دست ماست و انتخابش با ماست، این است که چگونه برویم، فرمود «اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیایَ مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتی مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ» (مفاتح‌الجنان، زیارت عاشورا)
انتخاب نوع مردن دست ماست و خوشا به حال کسانی که با مرگشان شروع شدند که خداوند متعال فرمود آن‌ها را مردگان نخوانید «َلَا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ» (سورۀ بقره، آیه ۱۵۴) سپس فرمود نه تنها نگویید بلکه تصور هم نکنید آنها مردگانند، چرا که آنها با شوق انتخاب کردند و شهید شدند «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا» (سورۀ آل عمران، آیه ۱۶۹)
هیئت یا زینب (سلام الله علیها)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *